Iedere godsdienst kent priesters of voorgangers, geestelijke leiders, mensen die een groot deel van hun tijd besteden aan die godsdienst, tot eer van God en tot heil van de mensen; ten behoeve van de medegelovigen.
Het is daarbij vanzelfsprekend dat die medegelovigen voorzien in het levensonderhoud van die professionelen. Een bekend verschijnsel in iedere ontwikkelde samenleving.
Zo ook dat de gelovigen gelden bijeen brachten voor het bouwen van een tempel of kerk, en voor huisvesting voor de bedienaren ervan. Dit laat kerkenstad Utrecht overduidelijk zien.

Zo is het nog steeds en dus ook in onze Stadsparochie.
Het parochiebestuur is ervoor verantwoordelijk dat het personeel betaald wordt, en dat de kerken in goede staat verkeren opdat daar op een waardige wijze onze geloofsbeleving mogelijk is.

De Rooms Katholieke Kerk in Nederland is een kerkprovincie van de Rooms Katholieke wereldkerk, met aan het hoofd de Paus. De financiële consequenties daarvan zijn dat wij bijdragen aan het Vaticaan, dat is niet zo’n grote bedrag, o.a. de Pieterspenning.
Wij, als Nederlandse katholieken, zijn financieel verantwoordelijk voor de kosten van het bisdom, ook daaraan dragen we af, maar allereerst zijn we 100% verantwoordelijk voor onze eigen parochie.
En daartoe dient de kerkbijdrage en dienen de collectes.

Er is geen juridische verplichting, wel een morele, om als parochiaan, bij te dragen aan de kosten van personeel, gebouwen en activiteiten van onze kerkgemeenschap. Dat zou eventueel geregeld kunnen worden door een contributie, al dan niet naar draagkracht, zoals zoveel verenigingen en genootschappen kennen.
Gelukkig gebeurt dat niet: onze kerk gaat ook hierbij geheel uit van de goedheid, het zorgen voor elkaar, de naastenliefde die kenmerkend voor ons geloof zijn.
Wij willen graag goed gekwalificeerde bedienaren hebben, op allerlei niveau van opleiding.
De priesteropleiding is op academisch niveau, evenals die van pastorale werkers. Daarin wordt veel geïnvesteerd, zowel door de instituten als door de studenten. Het is van wezenlijk belang dat ons immaterieel en materieel geloofsgoed verantwoord beheerd wordt: we hebben het te danken aan onze voorgangers en willen het graag doorgeven aan hen die na ons komen.
Onze pastores hebben recht op een salaris in overeenstemming met de inspanning die zij leveren: het betreft een full time job: je bent er steeds mee bezig.
Onze kerkgebouwen zijn een gemeentelijk monument, daardoor krijgen we enige subsidie op de kosten van instandhouding, maar alle andere kosten ervan drukken op onze begroting.
Als christenen willen wij metterdaad, ook als parochie, diaconale zorg dragen.

Dit kost allemaal geld; en wij zullen dat samen moeten opbrengen.
Hoeveel per persoon? Nu dat laten we zoals gezegd aan ieder over: wat is dit alles u waard?
Onze begroting toont een aantal jaren al een tekort; dankzij dat wat daarvoor is opgebracht is dat niet rampzalig, maar het is begrijpelijk dat we zo niet al te lang door zouden kunnen gaan.
Een indicatie kan zijn per volwassene ten minste € 100,- per jaar; per kind € 15,- per jaar.

Gelukkig zijn er welgestelde, welmenende parochianen die meer bijdragen; anders zouden we het niet redden. Helaas zijn er ook enkele die, om wat voor reden ook, verstek laten gaan, en dat is erg zorgelijk. Zouden zij niet beseffen wat hun en onze verantwoordelijkheid is?

Kerkbijdrage:
Giro 139 623 t.nv. Parochie H.Apostel Paulus, Utrecht